I.M.

'Ik kom pas weer tot rust als ik bij hem ben. Soms krijg ik al in de deuropening van de Reestraat een huilbui van opluchting en ontroering, omdat hij me daar in zijn boxershort staat op te wachten in een huis waar het altijd warm is, waar de muziek van Adamo klinkt en waar het geurt naar soep. "Ik heb al veel teweeggebracht met mijn soep." zegt hij, "maar ik heb er nog nooit een vrouw mee aan het huilen gekregen."'

uit 'In Margine'

'Nu dreunt het woord dood door mijn hoofd, verbonden met zijn naam, als een onafscheidbaar koppel. Zo nu en dan probeer ik mijzelf ertussen te dringen, maar dat lukt niet, ik leef te erg. Ik voel me uitgestoten, ik mag er niet bij. Zijn prachtige naam en dat woord duwen samen alles opzij. Zodra ik aan iets anders probeer te denken dan aan dit koppel van woorden, snijden ze de gedachte de pas af. Ze laten hoogstens wat woorden voorbijglippen, die erbij horen. Nooit. Altijd. Voor Altijd Nooit Meer.'

uit 'In Memoriam'

I. M., Ischa Meijer, 'In Margine', 'In Memoriam', een roman over de liefde en de dood.