Rhialto de Schitterende

Beroemd werd Jack Vance met een boek dat vijfendertig jaar geleden verscheen en net als alle andere schrijvers hoort hij liever prijzende woorden over zijn nieuwste werk. Gelukkig is daar alle reden toe. De stervende aande uit 1950 is een prachtig boek, Rhialto de Schitterende uit 1984 is ook niet mis. Beide boeken spelen in dezelfde sfeer en omgeving, die van de stervende aarde zoals het in het vak terecht is gaan heten. Vance zelf schenkt maar zelden zijn aandacht aan dit domein van zijn fantastisch spectrum. Zijn tit els hier zijn verder De Ogen van de Overwereld met de schelmse held Cugel de Slimme, die vele jaren na zijn eerste optreden een comeback maakte in Cugel gewroken (1984), en enkele verhalen. Niet in een eindeloos verre toekomst doch in een relatief recent verleden, maar wel een magisch-romantisch omfloerst verleden, zijn de Lyonesse-romans gesitueerd, waarvan eind 1984 het eerste boek De tuin wan Suldrun verscheen. Het tweede deel van de trilogie is De groene parel.Een kort stervende aarde-verhaal was Morreion uit 1973.

Zoals Vance vaker overkomt, gaat hij jaren later verder met een eerder aangeroerd thema en zo verrast hij nu met een complete roman over de held, of schurk, van Morreion, wiens naam de titel van het boek siert: Rhialto. Rhialto is zeker niet sympathiek, maar zijn wereld is woord voor woord boeiend en allen die al lang vlassen op nieuwe avonturen in de stervende aarde kunnen hier weer ademloos hun hart ophalen.